Solomamma

Edith, 40 jaar en journaliste, is gelukkig met haar zoontje Sigurd. Ze is bewust alleenstaande moeder via een spermadonor. Het alleenstaande moederschap maakt haar best onzeker over wat ze haar zoontje kan bieden. Wanneer ze geheel onverwacht de identiteit van de donor ontdekt, neemt haar nieuwsgierigheid de bovenhand. Met een smoes nodigt ze zichzelf bij de man uit voor een interview.

Dat riskante besluit brengt niet haar eigen leven en emoties in de war, maar ook dat van velen om haar heen. Solomamma werd een gevoelige Noorse tragikomedie , geïnspireerd op het leven van een vriendin van de filmmaker. Regisseur Janické Askevold vermijdt de clichés rond spermadonoren en maakte een film met – naar goede Noorse traditie – uitmuntende acteerprestaties .

Deze film begeeft zich in het mijnenveld van het moderne ouderschap en de bijhorende vraagstukken over identiteit. Kort samengevat: dit is een rake, gelaagde film over modern ouderschap, eenzaamheid en morele grenzen .