De Johnsons

'De grootste nederhorrorproductie van de 20ste eeuw.'

De Johnsons kende een roerige ontstaansgeschiedenis. Niet alleen vertrok beoogde regisseur Ruud ‘bruut’ van Hemert met laaiende ruzie van de set, zijn opvolger Rudolf van den Berg oogstte stormen van kritiek. Hoe durfde de regisseur van maatschappijkritische VPRO-documentaires en verantwoorde literatuurverfilmingen als Bastille (1984) en De avonden (1991) zijn handen vuil te maken aan horror?

'De grootste nederhorrorproductie van de 20ste eeuw' was geen Repulsion of Rosemary’s Baby, maar het was wel de eerste Nederlandse horrorproductie met een ster (Monique van de Ven), een behoorlijk budget van 5 miljoen en een storyline die de kracht van het Bovennatuurlijke invoelbaar wilde maken.

Het scenario van Rocco Simonelli, herschreven door Leon de Winter, handelt van een kwaadaardige zevenling, geboren uit een IVF-experiment van de Amerikaanse dokter Johnson en de god Xangadix. De zeven broers bezoeken de dromen van hun zusje Emalee Lucas (opmerkelijk debuut van Esmee De la Bretonière), een 14-jarige meisje dat voor het eerst ongesteld is geworden en met haar moeder Victoria (Van de Ven) een kampeervakantie in de Biesbosch doorbrengt. Daar blijkt de vloek van Xangadix zich te manifesteren en het is maar de vraag wat werkelijkheid is en wat fantasie.