Boomgrens

In BOOMGRENS brengt Gijs onderstaande ervaringen en filosofische inzichten samen in een reeks tekeningen en schilderijen. Zijn Freebird personage beweegt door de  werken als een mens met een open geest op de grens tussen mens en woud.  

Iets meer dan een jaar geleden reisde Gijs met zijn gezin door British Columbia in Canada om op drie plekken een muurschildering te maken. Eén plek liet een diepe indruk achter: Jasper National Park, waar een verwoestende natuurbrand kort daarvoor meer dan dertig kilometer bos in een dood stilleven van verbrande bomen had veranderd. Het aanschouwen van dit landschap voelde bijna als een fysieke pijn. Verder westwaarts, tussen de reusachtige rode ceders van het regenwoud, sloeg die pijn om in ontzag. Het riep de vraag op waar de grens precies ligt tussen boom en mens. Het bos is een levend geheugen waarin de tijd staat geschreven in jaarringen — een oeroude bibliotheek. Zoals het staan voor een archief vol ongelezen boeken ons herinnert aan wat we nog niet weten, zo maakt de aanwezigheid van het woud ons bewust van onze eigen bescheidenheid. En toch blijft de menselijke drang bestaan om te denken dat we groter zijn dan de bomen.