STONE

Soms ontstaat door een vertrek een leegte : emoties stromen naar binnen, gedachten ook, en het lichaam, dat treurt en herinnert, en vooral handelt, volgt. Op de begrafenis van haar grootvader kiest Garance Maillot ervoor om te dansen in plaats van het woord te nemen. Die beweging zet een onderzoek in gang, waarin verleden, heden en toekomst met elkaar verweven zijn.Geïnspireerd door de teksten van Monique Wittig en Audre Lorde gaat de jonge danseres en performer op zoek naar lesbische en queer figuren in de choreografische kunst. Ze laat zich doordringen door het werk van Loïe Fuller, Valeska Gert, Lucinda Childs en Jill Johnston, “body doubles” die de weg hebben gebaand. Ze haalt de archieven weer tevoorschijn, vermengt die met haar eigen ervaring en creëert zo “een lesbische genealogie in de geschiedenis van de dans”. Door middel van verhaal, beweging, zang, interactie met het publiek en door het stigma te ontkrachten, streeft ze ernaar “dat dit woord nooit vast komt te liggen, en zo alle contouren van het leven kan omarmen”.