A Year Without Summer — Florentina Holzinger
Florentina Holzinger onderzoekt in een dystopische performance de grenzen tussen schepping, technologie en menselijkheid via Frankenstein‑motieven.
Het is 2025. We leven in een jaar zonder zomer. In een schrikbarende werkelijkheid die aanvoelt als een apocalyptische visie op onze wereld: gehuld in duisternis en ontdaan van elke zekerheid. Een wereld waarin overleven een ritueel wordt en wanhoop hand in hand danst met extase.
In 1816, het oorspronkelijke 'jaar zonder zomer', barst de vulkaan Tambora in Indonesië uit. As vult de lucht, de zon verdwijnt, oogsten mislukken en de wereld lijdt honger. In datzelfde jaar verblijft de achttienjarige Mary aan het Meer van Genève met een groep dichters. De stormen en de duisternis inspireren hen om spookverhalen te vertellen. Mary bedenkt Frankenstein: het verhaal van een wetenschappelijk genie dat de natuur naar zijn hand probeert te zetten en uiteindelijk ten onder gaat aan het monster dat hij uit lichaamsdelen van doden heeft samengesteld.
Florentina Holzinger en haar cast onderzoeken de verhalen die we vertellen over onze omgeving, onze lichamen, gezondheid, verval en identiteit. Van de 21e-eeuwse obsessie met een langer leven en medische beloften tot de gevaren van ongeremde technologische vooruitgang in een wereld gevormd door AI, robotica en bio-engineering. A Year without Summer eigent zich deze drang toe om de natuur te verbeteren tot het punt van perversie en plaatst de belofte van eeuwig leven tegenover de onvermijdelijkheid van de dood. Maar wat gebeurt er wanneer de schepping het monster wordt? Wanneer de schepping wordt zoals wij?
In 1816, the original "year without summer", Mount Tambora erupts in Indonesia, ashes fill the sky, the sun disappears, crops fail, and the world hungers. That same year, 18-year-old Mary stays by Lake Geneva with other poets, where storm and darkness inspire them to tell ghost stories. Mary imagines Frankenstein, a genius of science, who forces nature to bend to his will and ends up in destruction with his monster assembled from corpses' parts.
Florentina Holzinger and cast explore the stories we tell about our environment, bodies, health, decay and identities: the 21st century pursuit of longevity, medical promises to the perils of unchecked technological growth in a world shaped by AI, robotics, and bioengineering. A Year without Summer appropriates this attempt to improve nature to the point of perversion and plays off the promise of eternal life against the certainty of death. But what happens when the creation becomes the monster? When creation becomes (like) us?